210-6811482 Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Η ΗΤΤΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΑΘΛΗΤΕΣ

 «Στη διάρκεια της καριέρας μου έχασα 9.000 σουτ και έφυγα από το γήπεδο με σκυμμένο κεφάλι επειδή είχαμε χάσει με ντροπιαστικό αποτέλεσμα πάνω από 300 φορές. Είκοσι έξι φορές έχασα την πιο κρίσιμη – τελευταία μπαλιά του αγώνα. Το ότι έχω αποτύχει τόσες πολλές φορές αποτελεί τη μεγαλύτερη αθλητική μου επιτυχία».

Τα παραπάνω λόγια δεν ανήκουν σε κάποιον τυχαίο αθλητή, αλλά σε έναν από τους σπουδαιότερους μπασκετμπολίστες του κόσμου – τον Μάικλ Τζόρνταν και ορίζουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τη σημασία της ήττας για την καριέρα και τη μεγιστοποίηση της απόδοσης ενός αθλητή. Υπάρχουν σε όλα τα αθλήματα, εκατοντάδες περιστατικά αθλητών πολύ υψηλού επιπέδου όπου πήγαιναν ως φαβορί σε κάποιο αγώνα ο οποίος τελικά εξελίχθηκε σε πανωλεθρία.

Η αποτυχία και η ήττα αν αντιμετωπιστούν σαν μια διαδικασία μάθησης και χρησιμοποιηθούν γνωστικά ως δίαυλος αυτό-βελτίωσης και ωρίμανσης, είναι βέβαιο ότι μόνο θετικά αποτελέσματα μπορούν να επιφέρουν στην αθλητική πρόοδο του ατόμου. Δεν είναι λίγες οι φορές που οι αθλητές έχουν απογοητευτεί τόσο πολύ από ένα κακό αποτέλεσμα ώστε έχουν φτάσει σε σημείο να εγκαταλείψουν ακόμη και τον αθλητισμό επειδή έχουν αισθανθεί ανίκανοι και ανήμποροι να υπερασπιστούν το ταλέντο τους και την όλη προσπάθεια τους.

Το να επανέρχεσαι μετά από μια οδυνηρή ήττα ή μετά από ένα κακό αποτέλεσμα αγώνα είναι αυτό που οι Αθλητική Ψυχολογία ονομάζει Ψυχική Ανθεκτικότητα και εστιάζεται στο:

  • Να ανταπεξέρχομαι σε δύσκολες / στρεσογόνες καταστάσεις
  • Να επανακάμπτω μετά από αποτυχίες / τραυματισμούς
  • Να επιμένω
  • Να παραμένω ήρεμος / συγκεντρωμένος / με αυτοπεποίθηση

 

Σημαντικό είναι να γνωρίζει ο αθλητής τις αιτίες που τον οδήγησαν στην ήττα. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος ώστε να μην επαναλάβει τα ίδια λάθη και να μπορέσει να αξιοποιήσει προς όφελος του τις συνθήκες που τον οδήγησαν στο άσχημο αποτέλεσμα. Η απόδοση της ήττας στην «κακή τύχη», στην «άσχημη αθλητική μέρα» ή σε εξωτερικούς παράγοντες όπως ο διαιτητής, ο καιρός ή ο «Ερμής» που ήταν ανάδρομος μόνο εκλογίκευση και σοβαρή αθλητική πρακτική δεν αποτελεί. Προκειμένου λοιπόν να μετατρέψετε την ήττα σε θετική για εσάς ανατροφοδότηση και να τη χρησιμοποιήσετε προς όφελος σας υιοθετήστε τα παρακάτω:

  • Αποδεχτείτε το γεγονός ότι δεν υπάρχει αθλητισμός χωρίς αποτυχίες και χρησιμοποιήστε τις ήττες σαν ευκαιρίες προκειμένου να μάθετε από αυτές
  • Μην αποφεύγετε την ευθύνη των λαθών ή αποτυχιών σας, ωστόσο, μην μένετε καθηλωμένοι στην απογοήτευση
  • Μετατρέψτε στο μυαλό σας το άσχημο αποτέλεσμα από απειλή σε πρόκληση
  • Κάντε ανατροφοδότηση με το πέρας του χαμένου αγώνα, βρείτε τι έφταιξε και επαναπροσδιορίστε τους στόχους της επόμενης ημέρας
  • Παραμείνετε θετικοί στη σκέψη ότι μπορείτε να επανακάμψετε παρά την όποια δυσκολία και συνεχίστε να προσπαθείτε για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα

ΦΡΟΣΩ ΠΑΤΣΟΥ

M.Sc. Ψυχολόγος – Αθλητικός Ψυχολόγος

Επιστημονική Συνεργάτιδα Εθνικής Ομάδας Στίβου

Τηλ.: 6982.89.28.32.

 

WWW.IDEALPSYCHOLOGY.GR

References:

Derakshan, N., & Eysenck, M.W. (2010). Introduction to the special issue: Emotional states, attention, and working memory. Cognition and Emotion, 24, 189–199.

Higgins, J.P.T., & Green, S. (updated March 2011). Cochrane handbook for systematic reviews of interventions: version 5.1.0 The Cochrane Collaboration, 2011. http://handbook.cochrane.org/. Accessed 21 Jan 2015.

Kingston, K., & Hardy, L. (1997). Effects of different types of goals on processes that support performance. The Sport Psychologist, 11, 277 – 293.

 

 

 

Προετοιμάζοντας Ψυχολογικά Τον Εαυτό Μου Για Το Μαραθώνιο

ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ22Το να συμμετάσχει κανείς σε ένα μαραθώνιο μπορεί να αποτελεί απλά ένα στόχο ζωής ή μια ευκαιρία για ρεκόρ, αυτό-πραγμάτωση και αυτό-βελτίωση. Ο τερματισμός σε έναν αγώνα μεγάλης απόστασης όπως είναι τα 42 km ενός μαραθωνίου δρόμου, προϋποθέτει τεράστια σωματικά αλλά και ψυχολογικά αποθέματα, καλά δουλεμένα και προπονημένα. Η «ιδέα» και ο στόχος που δεν είναι άλλος από το να φτάσω στο τέλος της διαδρομής, αποτελούν από μόνα τους τεράστια κίνητρα για τον αθλητή, ο οποίος είτε προετοιμάζεται συστηματικά για έναν τέτοιο αγώνα, είτε το επιδιώκει ως εμπειρία ζωής.

Από την άλλη μεριά, πολλές φορές το ίδιο αυτό «ιδανικό» μπορεί να αποτελεί και ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο και μια δικαιολογία για εγκατάλειψη της προσπάθειας όταν ο στόχος μοιάζει ανέφικτος και ακατόρθωτος. Η προπόνηση του αθλητή μεγάλων αποστάσεων και ιδιαίτερα εκείνου που προετοιμάζεται για τον μαραθώνιο δρόμο, είναι αναμφισβήτητα πολύ ιδιαίτερη και επίπονη. Είναι συνηθισμένη τακτική, τόσο οι ερασιτέχνες όσο και οι επαγγελματίες αθλητές, να χρησιμοποιούν διάφορες σκέψεις και τεχνικές προκειμένου να αυξήσουν τον όγκο της προπόνησης και τα επίπεδα της ανοχής στον πόνο για να ανταπεξέλθουν στη δυσκολία των χιλιομέτρων και στη ψυχική φόρτιση που μπορεί να προκαλείται από την μοναχικότητα της διαδρομής.

Αυτές οι σκέψεις μπορεί να εστιάζονται στον εαυτό και στην κατάσταση που βιώνει το σώμα κατά τη διάρκεια της προπόνησης ή του αγώνα (π.χ. σήμερα νιώθω πολύ ανάλαφρος, τα χιλιόμετρα βγαίνουν πολύ εύκολα ή δεν νιώθω καθόλου κούραση) και χαρακτηρίζονται ως συνδετικές ή αλλιώς εσωτερικά συνειρμικές, ή μπορεί να εστιάζονται σε οποιοδήποτε εξωτερικό γεγονός και ερέθισμα προκειμένου να ξεχαστεί ο κάματος και η φυσική καταπόνηση (π.χ. σκέφτομαι το ταξίδι που θα πάω και όλες τις λεπτομέρειες του) και χαρακτηρίζονται ως αποσυνδετικές ή αλλιώς εσωτερικά διασχιστικές.

Οι ερασιτέχνες αθλητές και οι γυναίκες αθλήτριες φαίνεται να χρησιμοποιούν περισσότερο τη δεύτερη κατηγορία σκέψεων προκειμένου να μην εστιάσουν στα σωματικά συμπτώματα τα οποία προκαλεί η προπόνηση ή ο αγώνας του μαραθωνίου, με απώτερο σκοπό να μην εγκαταλείψουν εύκολα την προσπάθεια εστιάζοντας στην κόπωση και στον πόνο. Η ψυχολογική πίεση που βιώνουν και η οποία προέρχεται από τη σωματική καταπόνηση την οποία το ίδιο το άθλημα προκαλεί λόγω της δυσκολίας του, μπορεί να αποτρέψει τους αθλητές από την ολοκλήρωση του εγχειρήματος και να τους κάνει να αισθανθούν ότι δεν μπορούν να τα καταφέρουν, με συνέπεια την εγκατάλειψη ή τη μείωση της προσπάθειας. Ωστόσο, η μη αξιολόγηση των σωματικών συμπτωμάτων μπορεί να επιφέρει ή να μεγεθύνει κάποιο τραυματισμό.

Σε αντίθεση με το παραπάνω οι έρευνες δείχνουν ότι οι επαγγελματίες και οι υψηλού επιπέδου αθλητές χρησιμοποιούν περισσότερο τις σκέψεις εκείνες οι οποίες τους δίνουν πληροφορίες για το σώμα τους και για το πώς ανταποκρίνεται σε κάθε χιλιόμετρο επειδή αυτό αποτελεί κίνητρο για εκείνους για να συνεχίσουν την προσπάθεια χρησιμοποιώντας θετικό αυτό-διάλογο και ενθάρρυνση. Η συνεχής ενασχόληση με το σώμα και τις φυσιολογικές λειτουργίες του κατά τη διάρκεια της προσπάθειας φαίνεται ότι λειτουργεί με θετικό τρόπο σε μη ερασιτέχνες αθλητές εξαιτίας της ικανότητας και της εμπειρίας τους να ερμηνεύουν, να αξιολογούν, να αναλύουν και να μετατρέπουν προς όφελος τους τα σωματικά τους συμπτώματα.

Επί της ουσίας δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι υπάρχει μαγική και σωστή συνταγή για το ποιο είδος προσοχής και τι είδους σκέψεις θα ακολουθήσει κανείς προκειμένου να συνεχίσει την προσπάθεια και να φτάσει στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Πολλοί αθλητές επιλέγουν την εναλλαγή και το συνδυασμό τόσο των συνειρμικών όσο και των διασχιστικών σκέψεων προκειμένου να ανταπεξέλθουν στη δυσκολία της προπόνησης και στην πιθανότητα εγκατάλειψης του καθημερινού ή του αγωνιστικού στόχου.

Η διατήρηση των κινήτρων για την ολοκλήρωση της προσπάθειας αποτελεί τέχνη και συνεχή προσπάθεια. Έχουν υπάρξει αρκετές περιπτώσεις όπου μια αποτυχημένη προπόνηση έχει απογοητεύσει τους αθλητές και τους έχει κάνει να χαμηλώσουν τους στόχους και τις προσδοκίες ή ακόμη και να εγκαταλείψουν την ιδέα της συμμετοχής τους στον αγώνα. Προκειμένου λοιπόν να μην συμβεί αυτό και σε εσάς μπορείτε να υιοθετήσετε τα παρακάτω: ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ

  • Μετατρέψτε στο μυαλό σας τη δύσκολη προπόνηση από απειλή σε πρόκληση
  • Υιοθετήστε τα κατάλληλα συνθήματα - λέξεις προκειμένου να εμψυχώσετε τον εαυτό σας
  • Οραματιστείτε στόχους τους οποίους επιτυγχάνετε κάτω από συνθήκες έντασης
  • Αποδεχτείτε το γεγονός ότι δεν υπάρχει προπόνηση χωρίς λάθη και αποτυχίες και χρησιμοποιήστε τις δυσκολίες σαν ευκαιρίες προκειμένου να μάθετε από αυτές
  • Μην αποφεύγετε την ευθύνη των λαθών ή αποτυχιών σας, ωστόσο, μην μένετε καθηλωμένοι στην απογοήτευση
  • Συγκεντρωθείτε και υιοθετήστε όποιο από τα στυλ προσοχής σας ικανοποιεί και σας κάνει να αποδίδετε τα μέγιστα. Κάντε εναλλαγές και δοκιμές για να βρείτε αυτό που σας ταιριάζει κάθε φορά
  • Αλλάξτε τις «δεν μπορώ» αρνητικές σκέψεις μετά από μια δύσκολη προπόνηση σε «μπορώ να τα καταφέρω» κρατώντας ένα ημερολόγιο
  • Θέστε εφικτούς, ρεαλιστικούς, απαραίτητους και πραγματοποιήσιμους στόχους σε κάθε προπόνηση και προσπαθήστε να τους επιτύχετε στο 100%
  • Επιλέξτε το κατάλληλο προπονητικό περιβάλλον και τον κατάλληλο συναθλητή για να αυξήσετε τα επίπεδα της προσπάθειας, της συγκέντρωσης και της προσοχής σας
  • Κάντε ανατροφοδότηση με το πέρας της προπόνησης και επαναπροσδιορίστε τους στόχους της επόμενης ημέρας
  • Παραμείνετε θετικοί στη σκέψη ότι μπορείτε να τα καταφέρετε παρά την όποια δυσκολία και συνεχίστε να προσπαθείτε για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα
  • Έστω και αν κάποιες προπονήσεις δεν έχουν πάει καλά ή ταλαιπωρείστε από κάποιο τραυματισμό θυμηθείτε ότι το αποτέλεσμα δεν είναι πάντα αρνητικά προδιαγεγραμμένο μετά από μια ατυχία και μπορούμε αν το πιστέψουμε να το ανατρέψουμε.

Να θυμάστε πάντα ότι η ψυχική κούραση στη μέση μιας περιόδου προετοιμασίας είναι κάτι το οποίο μπορεί να το βιώσει ο κάθε αθλητής επαγγελματίας ή μη. Θυμηθείτε το αρχικό κίνητρο σας, επαναλάβετε στον εαυτό σας τι σημαίνει για εσάς αυτή η συμμετοχή, αξιολογείστε αν τελικά τα εμπόδια είναι μεγαλύτερα από τις δυνάμεις και τις ικανότητες σας, ζητείστε βοήθεια εάν νομίζετε ότι την έχετε ανάγκη και επιμείνετε στο να μην αφήνετε τις δυσκολίες να σας απομακρύνουν από τα μεγάλα όνειρα, τους στόχους και τα ιδανικά της ζωής σας…!!!

                                                                                                                                                                                                                                ΦΡΟΣΩ ΠΑΤΣΟΥ

M.Sc. Ψυχολόγος – Αθλητικός Ψυχολόγος

Επιστημονική Συνεργάτιδα Εθνικής Ομάδας Στίβου

Τηλ.: 6982.89.28.32.

 

WWW.IDEALPSYCHOLOGY.GR

 

References:

Higgins, J.P.T., & Green, S. (updated March 2011). Cochrane handbook for systematic reviews of interventions: version 5.1.0 The Cochrane Collaboration, 2011. http://handbook.cochrane.org/. Accessed 21 Jan 2015.

Bennell, K.L., Malcolm, S.A., & Thomas, S.A. (1995). Risk factors for stress fractures in female track-and-field athletes: a retrospective analysis. Clinical Journal of Sport Medicine, 5, 229–35

Nicholl, J.P., Williams, B,T. (2002). Medical problems before and after a popular marathon. Journal of Applied Sport Psychology, 285, 1465–1466.

Laker, S.R., Saint-Phard, D., & Tyburski, M. (2007). Stress fractures in elite cross-country athletes. Orthopedics, 30, 313–5

 

                                                                                                               

Πως να βελτιώσεις την VO2max προπόνηση

Όσο πιο γρήγορα τρέχεις, τόσο πιο δύσκολα αναπνέεις. Αλλά και, όσο πιο μακρυά τρέχεις, τόσο πιο δύσκολα

 

 

αναπνέεις. Και αν διατηρήσεις ένα γρήγορο ρυθμό για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, στο τέλος δυσκολεύεσαι πολύ να αναπνεύσεις. Οι επιστήμονες τις άσκησης έχουν ένα ειδικό όρο για την δυσκολία της ανάσας: VO2max

Όπως και αν αποφασίσεις να το λες, το τρέξιμο σε αυτό το επίπεδο είναι επίπονο. Αν όμως το κάνεις σωστά, είναι εξαιρετικά ωφέλιμο. Στη πραγματικότητα, το ένα λεπτό μετά το άλλο, η προπόνηση για την VO2max εκτοξεύει την φυσική σου κατάσταση περισσότερο από οποιαδήποτε άλλου τύπου προπόνηση.

Πριν διαβάσεις παρακάτω κάποιες συμβουλές για το πως θα προπονήσεις την VO2max, μάθε πρώτα την φυσιολογική λογική πίσω από αυτή.

 

 

Η προπόνηση VO2max

DSC 0758

Η VO2max είναι ένα μέτρο του μέγιστου ρυθμού που το σώμα σου καταναλώνει οξυγόνο όταν εκτελείς μια συγκεκριμένη δραστηριότητα, προσαρμοσμένη στο σωματικό σου βάρος.

Για το τρέξιμο, η VO2max συνήθως καθορίζεται από μια διαδικασία γνωστή ως οριακό τεστ άσκησης, στο οποίο ανασαίνεις μέσα σε ένα σωλήνα. Γίνεται συλλογή και μέτρηση του αέρα που εκπνέεις, ενώ τρέχεις σε ένα διάδρομο του οποίου η ταχύτητα και η κλίση αυξάνει σταδιακά μέχρι να φτάσεις στα όρια της εξάντλησης. Η μέγιστη κατανάλωση οξυγόνου που καταγράφεται σε αυτό το τεστ, είναι η VO2max σου.

Η υψηλή VO2max είναι πολύ σημαντική γιατί είναι στενά συσχετισμένη με τις επιδόσεις στο τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων. Έρευνες έχουν δείξει πως η VO2max υπολογίζεται σχεδόν στο 70% της μεταβλητότητας των επιδόσεων σου σε ένα αγώνα. Δηλαδή, αν μπορείς να τρέχεις ένα αγώνα 5 km γρηγορότερα από ένα άλλο δρομέα κατά 1 λεπτό, είναι πιθανό η VO2max σου να είναι υψηλότερη του άλλου δρομέα κατά μια ποσότητα που είναι επαρκής για 42 δευτερόλεπτα αυτού του λεπτού.

Υπάρχουν 2 σημαντικοί παράγοντες που συμβάλλουν σε μια υψηλή VO2max.

  • Ο ένας είναι ένα ισχυρό μεταφορικό σύστημα του οξυγόνου στο αίμα σου, το οποίο περιλαμβάνει μια δυνατή καρδιά, υψηλή αιμοσφαιρίνη στο αίμα (πρωτεΐνη του αίματος η οποία προσδένει οξυγόνο), υψηλός όγκος αίματος, υψηλή τριχοειδής πυκνότητα στους μυς και υψηλή μιτοχονδριακή πυκνότητα στα μυικά κύτταρα.
  • Ο άλλος είναι η ταχύτητα. Πρόκειται για ικανότητα της σύσπασης ενός μεγάλου αριθμού μυικών ινών συγχρόνως. Όσο περισσότερος μυικός ιστός είναι ενεργός σε κάποια δεδομένη στιγμή, τόσο περισσότερο οξυγόνο χρειάζονται οι μύες σου.

Και οι δύο είναι φυσιολογικοί παράγοντες και καθορίζονται, κατά ένα μεγάλο βαθμό, από την γενετική αλλά επηρεάζονται και από την προπόνηση. Και ο καλύτερος τρόπος που εμφανίζεται να είναι ο πιο αποτελεσματικός στην αύξηση της VO2max είναι η προπόνηση υψηλής έντασης. Με άλλα λόγια, μια άσκηση τέτοιας έντασης που σε κάνει να ανασαίνεις όσο πιο βαριά γίνεται.

Δεν υπάρχει μεμονωμένη ένταση που προκαλεί την αύξηση της VO2max. Αντίθετα, υπάρχει ένα εύρος εντάσεων που λειτουργούν. Αυτό συμβαίνει γιατί η κατανάλωση οξυγόνου τείνει να αυξάνει σε οποιαδήποτε ένταση, συνεπώς υπάρχουν περισσότεροι τρόποι για να πετύχεις 100% της VO2max στην προπόνηση.

Ο πιο γρήγορος τρόπος για να προκαλέσεις την VO2max είναι να τρέξεις για 6 λεπτά στον γρηγορότερο ρυθμό που μπορείς να διατηρήσεις. Μπορείς λοιπόν να κάνεις μια προπόνηση VO2max που να αποτελείται από 10 λεπτά ζέσταμα, 6 λεπτά έντονου τρεξίματος στα άκρα και 10 λεπτά αποθεραπεία.

Αλλά αυτός δεν είναι ο καλύτερος τρόπος για να αυξήσεις την VO2max γιατί είσαι εξουθενωμένος μετά από αυτά τα 6 λεπτά. Είναι προτιμότερο να εκτελέσεις περισσότερες και μικρότερες τέτοιες προσπάθειες στην ίδια ή ακόμα και σε υψηλότερη ένταση, διαχωρισμένες από μικρές περιόδους χαλάρωσης και αποθεραπείας. Αυτού του είδους η προπόνηση σου επιτρέπει να ξοδεύεις περισσότερο χρόνο στο 100% της VO2max πριν φτάσεις στην εξουθένωση. Μια άλλη επιλογή είναι να μειώσεις λίγο την ένταση και να εκτελέσεις μεγαλύτερης διάρκειας ασκήσεις ταχύτητας.

Διάβασε παρακάτω 3 παραδείγματα αποτελεσματικών εκδοχών προπόνησης VO2max

1. 30/30 και 60/60 διαλειμματικές ταχύτητες

Ένας καλός τρόπος για να εισάγεις την VO2max προπόνηση στο προπονητικό σου πρόγραμμα είναι η μέθοδος 30/30 και 60/60 διαλειμματικές ταχύτητες. Την έχει δημιουργήσει ο Veronique Billat, Γάλος φυσιολόγος της άσκησης. Πρόκειται για αποτελεσματική προπόνηση για την αύξηση της φυσικής κατάστασης όταν είσαι σε μέτριο επίπεδο.

Ξεκίνησε με 30/30 διαλειμματικές ταχύτητες. Μετά από ένα καλό ζέσταμα με 10 λεπτά τουλάχιστον, χαλαρό τρέξιμο, τρέξε 30 δευτερόλεπτα γρήγορα, στον γρηγορότερο ρυθμό που θα μπορούσες να διατηρήσεις, υποθετικά, για 6 συνεχόμενα λεπτά σε ένα αγώνα. Μετά μείωσε ταχύτητα και τρέξε χαλαρά για 30 δευτερόλεπτα. Συνέχισε να εναλλάσσεις τις ταχύτητες με το χαλαρό τρέξιμο ώστε να κάνεις τουλάχιστον 12 επαναλήψεις και το πολύ 20.

Να αυξάνεις το πλήθος των 30/30 διαλειμματικών ταχυτήτων κάθε φορά που επιχειρείς να να κάνεις αυτή την προπόνηση και μετά άλλαξε σε 60/60 διαλειμματικές ταχύτητες. Ξεκίνησε να κάνεις τουλάχιστον 6 επαναλήψεις 60/60 και φτάσε μέχρι 10 επαναλήψεις, μέγιστο.

2. Διαλειμματική σε ανηφόρα

Η μικρής διάρκειας ταχύτητες των 20 έως 90 δευτερολέπτων αποτελούν ένα εξαίρετο τρόπο ανάπτυξης ισχύς, δύναμης και ταχύτητας. Ελαφρώς μεγαλύτερης διάρκειας ταχύτητες των 2 έως 3 λεπτών αποτελεί ένα πολύ καλό σχέδιο ανάπτυξης της VO2max. Για να κάνεις μια διαλειμματική προπόνηση σε ανηφόρα, κάνε πρώτα ένα ζέσταμα τουλάχιστον 10 λεπτών, χαλαρού τρεξίματος. Μετά, τρέξε δυνατά σε μια ανηφόρα για 2 έως 3 λεπτά (καθόρισε την διάρκεια πριν ξεκινήσεις), τρέξε χαλαρά πίσω στην εκκίνηση και επανέλαβε.

Αν η φυσική σου κατάσταση είναι μέτριου επιπέδου, ξεκίνησε με ένα σετ 4 x 2:00 ή 3 x 3:00. Αν έχεις πολύ καλή φυσική κατάσταση εκτέλεσε 10 x 2:00 ή 7 x 3:00. Ρύθμισε τον ρυθμό τρεξίματος ώστε να μην επιβραδύνεις, αλλά και να μην επιταχύνεις, καθ όλη την διάρκεια της προπόνησης, λόγο πρόωρης κούρασης ή να τερματίσεις και να νιώθεις ότι μπορούσες να τρέξεις και παραπάνω.

3. Διαλειμματική προπόνηση στο κατώφλι του γαλακτικού οξέος

Η προπόνηση ταχύτητας στο κατώφλι του γαλακτικού οξέος είναι η πιο σκληρή προπόνηση VO2max. Πρέπει πρώτα να έχεις αναπτύξει ένα καλό επίπεδο φυσικής κατάστασης με τις δύο προηγούμενες προπονήσεις (30/30, 60/60 και ταχύτητες σε ανηφόρα) πριν προχωρήσεις στην διαλειμματική προπόνηση στο κατώφλι του γαλακτικού οξέος.

Είναι προτιμότερο να κάνεις αυτού του τύπου την προπόνηση στον στίβο. Κάνε ζέσταμα τουλάχιστον 10 λεπτά με χαλαρό τρέξιμο και μετά τρέξε δυνατά 800 m έως 1200 m στον στίβο τρεξίματος. Μετά μείωσε τον ρυθμό σου ώστε να κάνεις ένα χαλαρό τρέξιμο, για 400 m.

Τρέξε μικρότερα διαστήματα (800 m) αν πρόκειται για την πρώτη σου διαλειμματική προπόνηση στο κατώφλι του γαλακτικού οξέος και ύστερα αύξησε σταδιακά. Εκτέλεσε αυτού του τύπου την προπόνηση ώστε να διανύσεις περίπου 5000 m γρήγορου τρεξίματος (6-7 x 800 m, 5 x 1000 m, 4 x 1200 m). Πρέπει να προσπαθήσεις να τρέξεις στον πιο γρήγορο ρυθμό που μπορείς να διατηρήσεις ώστε να μην επιβραδύνεις ούτε στην τελευταία σου ταχύτητα.

Δεν μπορεί να το αρνηθεί κανείς. Η προπόνηση της VO2max είναι σκληρή προπόνηση. Γι’ αυτό και οι περισσότεροι δρομείς κάνουν πολύ λίγο, τέτοιου τύπου προπονήσεις. Αλλά δεν πρέπει να είσαι σαν τους υπόλοιπους δρομείς. Εκμεταλλεύσου την μεγάλη ψυχική σου δύναμη και εκτέλεσε προπόνηση για να βελτιώσεις την VO2max. Αξίζει να λαχανιάσεις λίγο για να δεις τα σημαντικά οφέλη που θα αποκομίσεις.

Όσο πιο γρήγορα τρέχεις, τόσο πιο δύσκολα αναπνέεις. Αλλά και, όσο πιο μακρυά τρέχεις, τόσο πιο δύσκολα αναπνέεις. Και αν διατηρήσεις ένα γρήγορο ρυθμό για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, στο τέλος δυσκολεύεσαι πολύ να αναπνεύσεις. Οι επιστήμονες τις άσκησης έχουν ένα ειδικό όρο για την δυσκολία της ανάσας: VO2max

Όπως και αν αποφασίσεις να το λες, το τρέξιμο σε αυτό το επίπεδο είναι επίπονο. Αν όμως το κάνεις σωστά, είναι εξαιρετικά ωφέλιμο. Στη πραγματικότητα, το ένα λεπτό μετά το άλλο, η προπόνηση για την VO2max εκτοξεύει την φυσική σου κατάσταση περισσότερο από οποιαδήποτε άλλου τύπου προπόνηση.

Πριν διαβάσεις παρακάτω κάποιες συμβουλές για το πως θα προπονήσεις την VO2max, μάθε πρώτα την φυσιολογική λογική πίσω από αυτή.

Η προπόνηση VO2max

Η VO2max είναι ένα μέτρο του μέγιστου ρυθμού που το σώμα σου καταναλώνει οξυγόνο όταν εκτελείς μια συγκεκριμένη δραστηριότητα, προσαρμοσμένη στο σωματικό σου βάρος.

Για το τρέξιμο, η VO2max συνήθως καθορίζεται από μια διαδικασία γνωστή ως οριακό τεστ άσκησης, στο οποίο ανασαίνεις μέσα σε ένα σωλήνα. Γίνεται συλλογή και μέτρηση του αέρα που εκπνέεις, ενώ τρέχεις σε ένα διάδρομο του οποίου η ταχύτητα και η κλίση αυξάνει σταδιακά μέχρι να φτάσεις στα όρια της εξάντλησης. Η μέγιστη κατανάλωση οξυγόνου που καταγράφεται σε αυτό το τεστ, είναι η VO2max σου.

Η υψηλή VO2max είναι πολύ σημαντική γιατί είναι στενά συσχετισμένη με τις επιδόσεις στο τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων. Έρευνες έχουν δείξει πως η VO2max υπολογίζεται σχεδόν στο 70% της μεταβλητότητας των επιδόσεων σου σε ένα αγώνα. Δηλαδή, αν μπορείς να τρέχεις ένα αγώνα 5 km γρηγορότερα από ένα άλλο δρομέα κατά 1 λεπτό, είναι πιθανό η VO2max σου να είναι υψηλότερη του άλλου δρομέα κατά μια ποσότητα που είναι επαρκής για 42 δευτερόλεπτα αυτού του λεπτού.

Υπάρχουν 2 σημαντικοί παράγοντες που συμβάλλουν σε μια υψηλή VO2max.

 

  • Ο ένας είναι ένα ισχυρό μεταφορικό σύστημα του οξυγόνου στο αίμα σου, το οποίο περιλαμβάνει μια δυνατή καρδιά, υψηλή αιμοσφαιρίνη στο αίμα (πρωτεΐνη του αίματος η οποία προσδένει οξυγόνο), υψηλός όγκος αίματος, υψηλή τριχοειδής πυκνότητα στους μυς και υψηλή μιτοχονδριακή πυκνότητα στα μυικά κύτταρα.
  • Ο άλλος είναι η ταχύτητα. Πρόκειται για ικανότητα της σύσπασης ενός μεγάλου αριθμού μυικών ινών συγχρόνως. Όσο περισσότερος μυικός ιστός είναι ενεργός σε κάποια δεδομένη στιγμή, τόσο περισσότερο οξυγόνο χρειάζονται οι μύες σου.

Και οι δύο είναι φυσιολογικοί παράγοντες και καθορίζονται, κατά ένα μεγάλο βαθμό, από την γενετική αλλά επηρεάζονται και από την προπόνηση. Και ο καλύτερος τρόπος που εμφανίζεται να είναι ο πιο αποτελεσματικός στην αύξηση της VO2max είναι η προπόνηση υψηλής έντασης. Με άλλα λόγια, μια άσκηση τέτοιας έντασης που σε κάνει να ανασαίνεις όσο πιο βαριά γίνεται.

Δεν υπάρχει μεμονωμένη ένταση που προκαλεί την αύξηση της VO2max. Αντίθετα, υπάρχει ένα εύρος εντάσεων που λειτουργούν. Αυτό συμβαίνει γιατί η κατανάλωση οξυγόνου τείνει να αυξάνει σε οποιαδήποτε ένταση, συνεπώς υπάρχουν περισσότεροι τρόποι για να πετύχεις 100% της VO2max στην προπόνηση.

Ο πιο γρήγορος τρόπος για να προκαλέσεις την VO2max είναι να τρέξεις για 6 λεπτά στον γρηγορότερο ρυθμό που μπορείς να διατηρήσεις. Μπορείς λοιπόν να κάνεις μια προπόνηση VO2max που να αποτελείται από 10 λεπτά ζέσταμα, 6 λεπτά έντονου τρεξίματος στα άκρα και 10 λεπτά αποθεραπεία.

Αλλά αυτός δεν είναι ο καλύτερος τρόπος για να αυξήσεις την VO2max γιατί είσαι εξουθενωμένος μετά από αυτά τα 6 λεπτά. Είναι προτιμότερο να εκτελέσεις περισσότερες και μικρότερες τέτοιες προσπάθειες στην ίδια ή ακόμα και σε υψηλότερη ένταση, διαχωρισμένες από μικρές περιόδους χαλάρωσης και αποθεραπείας. Αυτού του είδους η προπόνηση σου επιτρέπει να ξοδεύεις περισσότερο χρόνο στο 100% της VO2max πριν φτάσεις στην εξουθένωση. Μια άλλη επιλογή είναι να μειώσεις λίγο την ένταση και να εκτελέσεις μεγαλύτερης διάρκειας ασκήσεις ταχύτητας.

Διάβασε παρακάτω 3 παραδείγματα αποτελεσματικών εκδοχών προπόνησης VO2max

1. 30/30 και 60/60 διαλειμματικές ταχύτητες

Ένας καλός τρόπος για να εισάγεις την VO2max προπόνηση στο προπονητικό σου πρόγραμμα είναι η μέθοδος 30/30 και 60/60 διαλειμματικές ταχύτητες. Την έχει δημιουργήσει ο Veronique Billat, Γάλος φυσιολόγος της άσκησης. Πρόκειται για αποτελεσματική προπόνηση για την αύξηση της φυσικής κατάστασης όταν είσαι σε μέτριο επίπεδο.

Ξεκίνησε με 30/30 διαλειμματικές ταχύτητες. Μετά από ένα καλό ζέσταμα με 10 λεπτά τουλάχιστον, χαλαρό τρέξιμο, τρέξε 30 δευτερόλεπτα γρήγορα, στον γρηγορότερο ρυθμό που θα μπορούσες να διατηρήσεις, υποθετικά, για 6 συνεχόμενα λεπτά σε ένα αγώνα. Μετά μείωσε ταχύτητα και τρέξε χαλαρά για 30 δευτερόλεπτα. Συνέχισε να εναλλάσσεις τις ταχύτητες με το χαλαρό τρέξιμο ώστε να κάνεις τουλάχιστον 12 επαναλήψεις και το πολύ 20.

Να αυξάνεις το πλήθος των 30/30 διαλειμματικών ταχυτήτων κάθε φορά που επιχειρείς να να κάνεις αυτή την προπόνηση και μετά άλλαξε σε 60/60 διαλειμματικές ταχύτητες. Ξεκίνησε να κάνεις τουλάχιστον 6 επαναλήψεις 60/60 και φτάσε μέχρι 10 επαναλήψεις, μέγιστο.

2. Διαλειμματική σε ανηφόρα

Η μικρής διάρκειας ταχύτητες των 20 έως 90 δευτερολέπτων αποτελούν ένα εξαίρετο τρόπο ανάπτυξης ισχύς, δύναμης και ταχύτητας. Ελαφρώς μεγαλύτερης διάρκειας ταχύτητες των 2 έως 3 λεπτών αποτελεί ένα πολύ καλό σχέδιο ανάπτυξης της VO2max. Για να κάνεις μια διαλειμματική προπόνηση σε ανηφόρα, κάνε πρώτα ένα ζέσταμα τουλάχιστον 10 λεπτών, χαλαρού τρεξίματος. Μετά, τρέξε δυνατά σε μια ανηφόρα για 2 έως 3 λεπτά (καθόρισε την διάρκεια πριν ξεκινήσεις), τρέξε χαλαρά πίσω στην εκκίνηση και επανέλαβε.

Αν η φυσική σου κατάσταση είναι μέτριου επιπέδου, ξεκίνησε με ένα σετ 4 x 2:00 ή 3 x 3:00. Αν έχεις πολύ καλή φυσική κατάσταση εκτέλεσε 10 x 2:00 ή 7 x 3:00. Ρύθμισε τον ρυθμό τρεξίματος ώστε να μην επιβραδύνεις, αλλά και να μην επιταχύνεις, καθ όλη την διάρκεια της προπόνησης, λόγο πρόωρης κούρασης ή να τερματίσεις και να νιώθεις ότι μπορούσες να τρέξεις και παραπάνω.

3. Διαλειμματική προπόνηση στο κατώφλι του γαλακτικού οξέος

Η προπόνηση ταχύτητας στο κατώφλι του γαλακτικού οξέος είναι η πιο σκληρή προπόνηση VO2max. Πρέπει πρώτα να έχεις αναπτύξει ένα καλό επίπεδο φυσικής κατάστασης με τις δύο προηγούμενες προπονήσεις (30/30, 60/60 και ταχύτητες σε ανηφόρα) πριν προχωρήσεις στην διαλειμματική προπόνηση στο κατώφλι του γαλακτικού οξέος.

Είναι προτιμότερο να κάνεις αυτού του τύπου την προπόνηση στον στίβο. Κάνε ζέσταμα τουλάχιστον 10 λεπτά με χαλαρό τρέξιμο και μετά τρέξε δυνατά 800 m έως 1200 m στον στίβο τρεξίματος. Μετά μείωσε τον ρυθμό σου ώστε να κάνεις ένα χαλαρό τρέξιμο, για 400 m.

Τρέξε μικρότερα διαστήματα (800 m) αν πρόκειται για την πρώτη σου διαλειμματική προπόνηση στο κατώφλι του γαλακτικού οξέος και ύστερα αύξησε σταδιακά. Εκτέλεσε αυτού του τύπου την προπόνηση ώστε να διανύσεις περίπου 5000 m γρήγορου τρεξίματος (6-7 x 800 m, 5 x 1000 m, 4 x 1200 m). Πρέπει να προσπαθήσεις να τρέξεις στον πιο γρήγορο ρυθμό που μπορείς να διατηρήσεις ώστε να μην επιβραδύνεις ούτε στην τελευταία σου ταχύτητα.

Δεν μπορεί να το αρνηθεί κανείς. Η προπόνηση της VO2max είναι σκληρή προπόνηση. Γι’ αυτό και οι περισσότεροι δρομείς κάνουν πολύ λίγο, τέτοιου τύπου προπονήσεις. Αλλά δεν πρέπει να είσαι σαν τους υπόλοιπους δρομείς. Εκμεταλλεύσου την μεγάλη ψυχική σου δύναμη και εκτέλεσε προπόνηση για να βελτιώσεις την VO2max. Αξίζει να λαχανιάσεις λίγο για να δεις τα σημαντικά οφέλη που θα αποκομίσεις.

Στην έκθεση Μαραθωνιού το εργομετρικό μας κέντρο 05-07 / ΝΟΕ

Η μεγάλη έκθεση του κλασικού Μαραθωνίου για προϊόντα και υπηρεσίες στον χώρο του αθλητισμού, της διατροφής, του τουρισμού και της υγείας θα λάβει χώρα στις 5 - 7 Νοεμβρίου 2015 στο κλειστό Taekwondo στο Φάληρο, όπου γίνεται και η παραλαβή των αριθμών συμμετοχών και η είσοδος είναι δωρεάν.

 

Το κέντρο μας θα βρίσκεται για άλλη μια χρόνια στο περίπτερο 20Α με σκοπό την ενημέρωση για την άξια του εργομετρικού έλεγχου .

2015 κατοψη

Ωράριο Λειτουργίας
Πέμπτη 5 Νοεμβρίου : 13.00 - 20.00

Παρασκευή 6 Νοεμβρίου : 10.00 - 20.00
Σάββατο 7 Νοεμβρίου : 10.00 - 20.00

 2014 ΕΚΘΕΣΗ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΥ 22014 ΕΚΘΕΣΗ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΥ 5

Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΩΡΕΑΝ.

 

Τοποθεσία:

 

Το ΚΛΕΙΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ TAE KWON DO βρίσκεται στο παραλιακό μέτωπο της Αθήνας και πιο συγκεκριμένα στο Δέλτα Φαλήρου, στο τέρμα της Λεωφόρου Συγγρού.

Μέσα Μαζικής Μεταφοράς:

 Με  Λεωφορεία

 

130 Πειραιάς / Ν. Σμύρνη (Στάση: ΑΓΙΑ ΣΚΕΠΗ)
A1 Πειραιάς / Βούλα (Στάση: ΑΓΙΑ ΣΚΕΠΗ)
Β1 Πειραιάς / Γλυφάδα (Στάση: ΑΓΙΑ ΣΚΕΠΗ)
101 Πειραιάς / Άλιμος / Ελληνικό (Στάση: ΑΓΙΑ ΣΚΕΠΗ)
217 Πειραιάς / Δάφνη (Στάση: ΑΓΙΑ ΣΚΕΠΗ)
550 Κηφισιά / Συγγρού (Στάση: ΦΟΡΟΣ)

 

 Με Τρόλλευ

 

10 Τζιτζιφιές / Χαλάνδρι (Στάση: ΤΖΙΤΖΙΦΙΕΣ). Μετεπιβίβαση σε 3, Α1, Β1

 Με τραμ

 

Αποβίβαση στη στάση Δέλτα Φαλήρου (ακριβώς στην πεζογέφυρα και κατευθύνεστε προς την απόληξή της). Κόκκινη γραμμή (Νο 4) Σύνταγμα-ΣΕΦ & Μπλε γραμμή (Νο3) Βούλα-ΣΕΦ.

 Με αυτοκίνητο

 

Από Eθνική Οδό : Στην έξοδο Γλυφάδα / ΣΕΦ παίρνετε την έξοδο για ΣΕΦ και στον κυκλικό κόμβο κατευθύνεστε προς Γλυφάδα, Beach Volley και Tae Kwon Do. Στο φανάρι, στο τέλος του δρόμου, στρίβετε δεξιά και βρίσκεστε πάνω στην Παλιά Λεωφόρο Ποσειδώνος. Στο πρώτο φανάρι στρίβετε δεξιά και βρίσκεστε στο γήπεδο του Tae Kwon Do (Κλειστό Φαλήρου).

Από Λεωφόρο Συγγρού : Στο τέλος της Συγγρού, παίρνετε την έξοδο για Γλυφάδα. Παραμένετε στη δεξιά λωρίδα ακολουθώντας τις πινακίδες προς Ολυμπιακά Ακίνητα. Πριν το πρώτο φανάρι, παίρνετε την έξοδο (δεξιά) προς Ολυμπιακά Ακίνητα, ο δρόμος κάνει αναστροφή και στο φανάρι (περίπου στα 100 μέτρα από την έξοδο), στρίβετε αριστερά προς Tae Kwon Do (Κλειστό Φαλήρου) όπου και παρκάρετε.

 

Ο Ρόλος Του Γονέα Στον Παιδικό Αθλητισμό

Η στάση των γονέων στον αθλητισμό, εξαρτάται από τον τρόπο που οι ίδιοι τον αντιμετωπίζουν και τις προσδοκίες που έχουν σχετικά με την εξέλιξη του παιδιού-αθλητή. Στην ηλικία των 7-10 τα παιδιά βρίσκονται στη φάση της εξειδικευμένης κίνησης και συνήθως είναι σε θέση να εκφράσουν επιθυμίες σχετικά με τη συμμετοχή τους σε κάποιο άθλημα. Η επιλογή αυτή θα γίνει σύμφωνα με διάφορους παράγοντες κάποιοι από τους οποίους μπορεί να είναι η συμμετοχή του κολλητού φίλου στο συγκεκριμένο άθλημα, η προβολή του αθλήματος μετά από κάποια επιτυχία, η ύπαρξη κάποιου συλλόγου ή αθλητικού κέντρου κάπου κοντά στο σπίτι καθώς, επίσης, και η αρέσκεια και η συμμετοχή των γονιών στο παρελθόν στο συγκεκριμένο σπορ. Όποιος και αν είναι ο λόγος είναι σχεδόν βέβαιο ότι τα παιδιά μέσα από τη συμμετοχή τους στον αθλητισμό αποζητούν την αποδοχή και την επιβράβευση από τους γονείς, αλλά και οι γονείς αποζητούν πολλές φορές συγκεκριμένα οφέλη.

Αυτό που πρέπει να γίνει ξεκάθαρο είναι ότι στις ηλικίες αυτές τα παιδιά πρέπει να βιώνουν αισθήματα ευφορίας και επάρκειας μέσα από τη συμμετοχή τους στις διάφορες αθλητικές δραστηριότητες. Στόχος πρέπει να είναι η διασκέδαση, η εκμάθηση του αθλήματος μέσα από διαδικασίες εκπαίδευσης τέτοιες όπου το παιδί να αντιλαμβάνεται την προσωπική του βελτίωση και εξέλιξη και να βιώνει αυτοπεποίθηση γι’ αυτήν την πρόοδο. Τελικός σκοπός είναι:

  • η ανάπτυξη,
  • η μόρφωση και
  • η ολοκλήρωση του παιδιού ως προσωπικότητα.

 

 

Ο ρόλος των γονέων στον αθλητισμό μπορεί να είναι ανασταλτικός ή βοηθητικός - υποστηρικτικός ανάλογα με τη συμπεριφορά τους. Ωστόσο όποιος τύπος γονέα και αν είμαστε: απαιτητικός/κριτικός, οπαδός, αδιάφορος, υπερπροστατευτικός, γονέας – προπονητής, υποστηρικτικός – το βέβαιο είναι ότι η συμπεριφορά μας συνδέεται με την εξέλιξη και την ανάπτυξη των παιδιών και η συνεισφορά μας έγκειται στην παροχή υλικής, συναισθηματικής και ψυχολογικής υποστήριξης προς τους νεαρούς αθλητές. Κατά συνέπεια η σωστή συμπεριφορά και αντιμετώπιση μας είναι και βοηθητική και απαραίτητη για τα παιδιά. Η σχέση με των γονιών με τον προπονητή πρέπει να είναι μια σχέση συνεργασίας και όχι αμφισβήτησης. Είναι λάθος να δίνουμε προπονητικές οδηγίες και να διορθώνουμε τεχνικά το παιδί γιατί λαμβάνει μηνύματα που το μπερδεύουν.

 

Οι πιο συχνές ερωτήσεις που κάνουν συνήθως οι γονείς τόσο στους προπονητές και τον αθλητικό ψυχολόγο, όσο και στις μεταξύ τους συζητήσεις είναι:

 

  • Ποια είναι η ωφέλιμη ή μη επίδραση του αθλητισμού;
  • Πρέπει το παιδί μου να λαμβάνει μέρος σε αγώνες;
  • Ποια η σημασία της προσπάθειας και της δουλειάς;
  • Ποιο το αντίκτυπο της νίκης και της ήττας;
  • Πρέπει να βλέπει το παιδί μου κάποιον ειδικό και γιατί;
  • Να παρακολουθώ τις προπονήσεις / αγώνες ή όχι; 
  • Ποιά πρέπει να είναι η σχέση μου με τον προπονητή; 

 

 

 

Το παιδί αναμφίβολα μέσα από τη συμμετοχή του στον αθλητισμό έχει τόσο άμεσα (θετική εικόνα σώματος, βελτίωση φυσικής κατάστασης, αποφυγή παχυσαρκίας), όσο και έμμεσα οφέλη (κοινωνικοποίηση, αισθήματα επάρκειας - χαράς, αύξηση αυτοπεποίθησης). Τα αποτελέσματα των ερευνών της αθλητικής ψυχολογίας υποστηρίζουν ότι ο αθλητισμός μπορεί να αποτελέσει βοηθητικό παράγοντα και όχι τροχοπέδη, και να επιτρέψει στο παιδί να μάθει πως να διοχετεύει το άγχος του με τέτοιο τρόπο, ώστε να μπορεί να διαχειρίζεται τις διάφορες στρεσογόνες καταστάσεις της ζωής του επιτυχώς. Οι αγώνες αποτελούν αναμφίβολα μια κατάσταση που το παιδί βιώνει διέγερση ή στρες με τη διαφορά ότι δεν νιώθει κάτι χειρότερο από το άγχος που νιώθει ένα παιδί όταν πρόκειται να γράψει κάποιο διαγώνισμα ή να συμμετέχει σε κάποια άλλη σχολική δραστηριότητα ή παρουσίαση.  Οι προσεκτικά επιλεγμένοι αγώνες με ρεαλιστικούς στόχους και προσδοκίες τόσο από τους γονείς όσο και από τον προπονητή βοηθούν το παιδί να μάθει ότι αθλητισμός σημαίνει ψυχαγωγία και διασκέδαση ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα. Γιατί και η νίκη και η ήττα αποτελούν στοιχεία της προσπάθειας και της προσωπικότητας του παιδιού και αν αντιμετωπιστούν ως τέτοια τότε συμβάλλουν στη σωστή ανάπτυξή και ολοκλήρωση του!


Ο αθλητικός ψυχολόγος βρίσκεται δίπλα από το παιδί, το γονέα και τον προπονητή για να «εκπαιδεύσει» και να βοηθήσει όλους τους εμπλεκόμενους να μάθουν μέσω διαφόρων τεχνικών τη σωστή διαχείριση των σκέψεων, γνωστικών διαστρεβλώσεων και καταστάσεων του αθλητισμού με απώτερο σκοπό σε ότι αφορά κυρίως τα παιδιά τόσο τη μεγιστοποίηση της απόδοσης τους όσο και την ολοκλήρωση της προσωπικότητας τους. Στόχος είναι το παιδί να βιώνει χαμηλά αισθήματα έντασης, θλίψης, κόπωσης, σύγχυσης, άγχους και υψηλά επίπεδα ενέργειας, αυτοεκτίμησης και αυτοπεποίθησης. Ένα σωστά εκπαιδευμένο παιδί, γίνεται ένας ώριμος έφηβος και ένας ολοκληρωμένος συναισθηματικά ενήλικας.

 

Πατσού Φρόσω
M.Sc. Ψυχολόγος - Αθλητική Ψυχολόγος
Επιστημονική Συνεργάτις Εθνικής Ομάδας Στίβου
E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Τηλ.: 6982.89.28.32

www.idealpsychology.gr